Τεχνικό Πρόγραμμα και Προϋπολογισμός 2020 του Δήμου Διονύσου

Το όραμα της Διοίκησης που φαίνεται στο Τεχνικό Πρόγραμμα και στον Προϋπολογισμό 2020, έρχεται να προστεθεί, στο παράλογο σκηνικό, που 9 χρόνια τώρα έχει στηθεί, από τις Διοικήσεις του Δήμου, οι οποίες επαναπαύτηκαν, χωρίς σχεδιασμούς για το σήμερα και το αύριο της περιοχής μας.

Πουθενά δεν φαίνεται η αξιοποίηση του brandname Διόνυσος.

Πουθενά δεν φαίνεται το ενδιαφέρον για την ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας των Δημοτών, όπως τουλάχιστον εμείς το αντιλαμβανόμαστε.

Πουθενά δεν φαίνεται η μάχη που πρέπει να δοθεί για την λακκούβα, (βλ. 35000 ευρώ για όλες τις λακκούβες του Δήμου για το 2020, όταν μόνο το μήκος του οδικού δικτύου της Άνοιξης είναι περ. 60 χλμ).

Πουθενά δεν φαίνεται η μάχη που πρέπει να δοθεί, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης σε όλα τα επίπεδα – φωτιά, πλημμύρα, ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή, σε ότι ανακυκλώνεται, μετά την τόση καθυστέρηση…

Όταν άλλοι Ελληνικοί Δήμοι κινούν τα οχήματά τους από τα βιοαποδομήσιμα της περιοχής τους, εμείς δαπανάμε 530.000 ευρώ τον χρόνο, για τη συλλογή και τη μεταφορά των δικών μας βιοαποδομήσιμων…

Όταν Ελληνικοί Δήμοι, κάνουν ετήσιους απολογισμούς στους Δημότες τους, για τα επιτεύγματά τους, στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης του Δήμου τους, με βάση τους 17 στόχους των Ηνωμένων Εθνών, εμείς εδώ κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, σφυρίζοντας αδιάφορα…

Αντί να κοιτάξουμε να συνεργαστούμε, τουλάχιστον σε ότι μας ενώνει, στους κοινούς μας στόχους, έχουμε από τη μεριά της μειοψηφίας που διοικεί το Δήμο, να υψώνει τείχη και να προσπαθεί να διοικήσει μικρόψυχα, βασιζόμενη σε καλπονοθευτικά νομοσχέδια του υπουργού Εσωτερικών, που μετατρέπουν τις μειοψηφίες σε πλειοψηφίες. Το μόνο που σας ενδιαφέρει κυρίες και κύριοι της Διοίκησης, είναι η δήθεν επικοινωνία, γι’ αυτό εξαγοράσατε σχεδόν όλα τα ΜΜΕ της περιοχής μας. Ίσως αν αφουγκραζόμασταν τους συνδημότες μας, θα ρίχναμε αλλιώς τα χαρτιά. Θα ανοίγαμε διαφορετική κουβέντα για τους προϋπολογισμούς, τα τεχνικά προγράμματα, την ασφάλεια, την καθαριότητα, την αισθητική του Δήμου μας, όπως και για τα σαράκια της καθημερινότητας των συνδημοτών μας – συνανθρώπων μας. Θα βλέπαμε την αναπαραγωγή της κοινωνίας μας, σαν συμμετοχή και όχι σαν αποκλεισμό. Σαν συνέχεια που τρέφει. Σαν πράξη ελευθερίας και χορό μέλλοντος. Όχι σαν ετεροτυπία του «τώρα» και πολιτικών που με κάψουλες, ξόρκια, κουτοπονηριές και περισσή μικροψυχία, εξαντλούν την ευρηματικότητα κ τα αντανακλαστικά μας, με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές…