Κλιματική Κρίση και Πανδημίες – Η δική μας περίπτωση

Οι πλέον εξέχοντες στο πεδίο τους επιστήμονες προειδοποιούν για ακόμη μια φορά ότι, αν δεν θέλουμε να ζήσουμε κι άλλες τέτοιες πανδημίες, θα πρέπει να σταματήσουμε το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος (συνεχιζόμενη αποψίλωση των δασών, δασικές πυρκαγιές, καταστροφή των εδαφών από την εντατική καλλιέργεια, εξόρυξη αλλά και εξάπλωση των πόλεων), καθώς και οι δύο αυτές πραγματικότητες οδηγούν την άγρια ζωή σε στενή επαφή με τους ανθρώπους. Η Κέιτ Τζόουνς, καθηγήτρια Οικολογίας και Βιοποικιλότητας στο UCL,το 2008 σε συνεργασία με άλλους ερευνητές κατέγραψε 335 νόσους που εμφανίστηκαν από το 1960 έως το 2004 στην υφήλιο, εκ των οποίων το 60% προήλθε από ζώα.

«Ο κατακερματισμός των παρθένων δασών, που προκαλείται από την υπερβολική υλοτόμηση, την εξόρυξη, τη χάραξη δρόμων σε απομονωμένες περιοχές ,την ταχεία αστικοποίηση και την αύξηση του πληθυσμού, φέρνει σε κοντινή επαφή τους ανθρώπους με είδη ζώων που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν συναντήσει. Ολοένα και περισσότερο εισβάλλουμε σε παρθένες περιοχές και εκτιθέμεθα όλο και πιο πολύ σε είδη άγνωστα σε μας. Δημιουργούμε περιβάλλοντα όπου ιοί μπορούν να μεταδοθούν με μεγάλη ευκολία και μετά αναρωτιόμαστε από πού ξεφύτρωσαν αυτοί οι νέοι ιοί».

«Καταστρέφουμε οικότοπους και αφήνουμε πίσω μας ξεσπιτωμένα είδη. Από αυτά τα είδη μολύνονται οι άνθρωποι. Διαταράσσουμε τα οικοσυστήματα και ξεβολεύουμε ιούς από τους φυσικούς τους ξενιστές κάνοντάς τους να ψάχνουν για νέους. Συνήθως γινόμαστε εμείς το καινούργιο τους σπίτι», γράφει ο Ντέιβιντ Κοάμεν, συγγραφέας του βιβλίου «Spillover: Animal Infections and the Next Pandemic» (Ζωονόσοι και η επόμενη πανδημία).

Ο δόκτωρ Τόμας Γκιλέσπι, καθηγητής Περιβαλλοντικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Emory, λέει: «Οι άνθρωποι είναι αυτοί που δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την διασπορά ασθενειών με το να μειώνουν όλο και περισσότερο τα φυσικά φράγματα μεταξύ των ζώων, που φυσιολογικά φιλοξενούν στον οργανισμό τους ιούς – και του εαυτού τους. Τα είδη που επιβιώνουν αυτών των αλλαγών μετακινούνται και αναμιγνύονται με διαφορετικά ζώα αλλά και με τους ανθρώπους».

Ο δόκτωρ Ρίτσαρντ Όστφελντ από το Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Επιστημών Cary της Νέας Υόρκης ενοχοποιεί τους αρουραίους και τις νυχτερίδες για την άμεση ή έμμεση διασπορά ζωονοσών. «Τα τρωκτικά και κάποια είδη νυχτερίδας ευημερούν όταν διαταράσσουμε φυσικά ενδιαιτήματα και πιθανότατα αυτά τα είδη είναι που θα διασπείρουν τα παθογόνα. Όσο περισσότερο διαταράσσουμε τα δασικά οικοσυστήματα τόσο περισσότερο μας εκθέτουμε σε κινδύνους».

Ας κάνουμε τώρα μια αναγωγή στην δική μας παρόμοια περίπτωση. Σε περιοχές του Δήμου μας, αλλά και σε όμορους Δήμους, μετά τις δασικές Πυρκαγιές στην Πάρνηθα και στην Πεντέλη, έχουν κάνει την εμφάνισή τους αλεπούδες, αγριόχοιροι και ποιος ξέρει ποια άλλα ζώα άγρια!!! Τι ποιο όμορφο αισθητικά να ζεις μέσα στην φύση; Όμως τι κινδύνους κρύβει αυτή η γειτνίαση; Διαβάσαμε προηγουμένως απόψεις διακεκριμένων ειδικών, ας προβληματιστούμε και εμείς, αλλά ας δούμε και ενέργειες από την πλευρά των αρμόδιων φορέων εδώ και τώρα: Δήμος, Περιφέρεια και Υπουργεία ας κάνουν κάτι πριν είναι αργά, και μετά κάνουν απλώς διαπιστώσεις. Εμείς το κουδούνι το χτυπήσαμε…